

De kracht van beeld.
Mijn emotie, mijn perspectief, mijn lens.

Deze serie speelt zich af in het dorp waar ik mijn hele leven heb gewoond. Een plek die ooit vanzelfsprekend voelde, maar waar dat gevoel van thuishoren langzaam vervaagde. Ik begon de straten lelijk te vinden, te bekend, te klein. En ’s nachts voelde ik me er niet eens meer veilig. Het was alsof de plek waar ik vandaan kom me niet langer wilde ontvangen, of misschien wilde ik haar zelf niet meer zien.


In deze fotoserie onderzoek ik hedendaagse taxidermie als een plek waar leven en dood elkaar raken. Door het werk van drie taxidermisten te volgen, kijk ik naar hoe zij omgaan met vergankelijkheid, zorg en respect voor dieren. Taxidermie confronteert, maar nodigt ook uit tot aandacht: het dwingt je om langer te kijken naar iets wat ooit heeft geleefd.

Ik liep ’s avonds rondjes door een dorp in de buurt om te fotograferen. Elke keer hetzelfde rondje, kijken wat er gebeurt.
Het enige probleem: auto’s die precies op het verkeerde moment voorbij komen. Maar ergens hoort dat er ook gewoon bij. Je wacht, je probeert opnieuw, en soms zit er ineens een beeld tussen dat wel werkt. Dat is de magie van fotografie voor mij.

In opdracht van Nationaal park de Weerribben-Wieden heb ik Dwarsgracht mogen fotograferen. Dwarsgracht is een omgeving die laat zien hoe bijzonder het Nederlandse landschap kan zijn. Ik heb geprobeerd vast te leggen wat deze plek voor mij zo kenmerkend maakt: het rustige water, het zachte licht, de pittoreske huisjes en de manier waarop alles hier in balans lijkt te zijn.


Kennis, Passie & Drive is een boekproject dat begon als klasopdracht, maar al snel uitgroeide tot een onderzoek naar wat makers drijft. Wat begon met één idee, mijn wens om ambachtslieden te fotograferen, werd een samenwerking met mijn klasgenoten Sofie, Roos, en Celine.

Ik ben begonnen met fotograferen met twee camera’s tegelijk: analoog en digitaal. Wat me opviel, is dat ik met die analoge camera hele andere keuzes maak. Rustiger, bewuster.
Dus nu maak ik vaak eerst de foto analoog, en daarna pas digitaal. Alsof die eerste meer “echt” is.

In deze fotoserie wil ik laten zien dat de Nederlandse natuur véél magischer is dan we vaak denken. Zonder gebruik te maken van Photoshop, maar met een sterke focus op kleur, licht en sfeer, onderzoek ik hoe beeld en beleving elkaar kunnen versterken. Door te spelen met compositie en timing, nodig ik de kijker uit om op een andere manier naar het landschap te kijken, niet als iets vanzelfsprekends, maar als iets vol verwondering.
